كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

در خانه هاى بعضى از لوازمات هست كه دست ( جين ) مى باشد آيا با استعمال كردن برخى از آنها كفايت مى كند كه خمس واجب نباشد؟

اگر آنكه انسان به آن احتياج دارد بدست آمدن آن احتياج به خريدن دست آن دارد آنوقت خمس بر همه اى آن به استعمال كردن برخى از آن واجب نمى شود، و اگر ممكن باشد به آنچه احتياج دارد جداگانه بخرد آنوقت در آن جزئهائى كه استعمال نكرده است خمس دادن واجب مى باشد.

آيا امام على (عليه السلام) از تمامى پيامبران و فرستادگان بغير از پيامبر ما محمّد (صلى الله عليه وآله وسلم)حتّى از اولوالعزمها هم افضل است و چگونه مى باشد اگر اين صحت داشته باشد؟

روايات زيادى هست كه دلالت مى كند كه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) و اهل بيت آن از تمامى مخلوقات خداوندى افضل است، و چون روايات زياد است لذا در خور وسع ما نيست كه آنها را ذكر نمائيم.

بانكهايى كه معامله ربوى انجام مى دهند ( بانك شخصى و دولتى و كافر ) آيا جايز است كه وديعه بگذارى و معروف است كه فقهاء مى گويند كه اگر شرط زيادى كنى حرام است و در معامله با بانك شرط زياد دادن نمى شود بلكه معامله بر اساس مقررات بانك است كه الزام به دادن زيادى به وديعه گذاران مى نمايد حتّى مردم آن بانك را اختيار مى كنند كه بيشتر منفعت مى دهد بدون اينكه با آن شرط خاصّى در وسط معامله بنمايند آيا اين جايز است يا نه؟

در شرط نمودن زيادى كفايت مى كند كه انسان مال را در بانك بر روال مقرراتش بدهد، و در اين وقت وديعه گذاردن در بانكهاى غير مسلمان جايز است زيرا كه ربا ميان مسلمان و كافر حرام نيست اگر سود گيرنده مسلمان باشد ، همانطورى كه جايز است در بانكهاى دولتى پس انداز گذاشتن نه به قصد اينكه زيادى بگيرد زيرا كه به قصد حكومت اعتناء نمى كند و در اين صورت گرفتن زيادى به عنوان استحقاق نمى شود بلكه از بابت رهانيدن از دست آنها مى باشد همانند ساير چيزهايى كه از عطاياى دولت مى گيرد كه حلال مى شود با اجراء حكم مجهول المالك به آن اما اگر بانك شخصى اسلامى باشد پس انداز در آن بر اساس مقررات آن جايز نيست زيرا كه رباى حرام را لازم گرفته است، و چه بهتر بود كه بانكهاى نامبرده خودشان اين مشكل را حلّ مى كردند با اينكه اعلان مى كردند كه هر كه از شرط كردن زيادى جهت ترس از ربا پرهيز مى كند زيادى كه ما مى دهيم بخشش محض بدون شرط است و به وعده اش وفا مى كرد كه زيادى را به عنوان هبه مى داد، گرچه از نظر شرعى بر او لازم نبود كه به وعده اش وفا نمايد.

آرشیو اخبار