كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

نماز ضُحى آيا بر آن اصل و وجودى در فقه جعفرى از لحاظ مباح بودن و يا مستحب بودن و يا مكروه و حرام بودن هست، و وقت آن كى مى باشد، و آيا آن در روز جمعه فقط وارد است و يا در تمامى روزها وارد است؟

براى آن اصلى در فقه جعفرى نيست و در خبرهاى معتبر آنان بدعت است و حضرت رسول اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) آن نماز را نخوانده است و اميرالمؤمنين (عليه السلام) از آن نهى فرموده است، آرى وارد شده است كه پيامبر خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) هشت ركعت پيش از ظهر روز فتح مكّه نماز خواند كه نه پيش از آن و نه پس از آن، آن نماز را نخواند و شايد آن نماز شكرى براى فتح نمودن مكه بوده است. نه به جهت اينكه نمازى در آنوقت وظيفه بوده باشد، گرچه اشكال در اين نيست كه نماز بهترين چيزى است كه هر كه خواست كم كند و خواست زياد نمايد حتّى از چند نفر از حضرات معصومين (عليهم السلام) روايت شده است كه آنان در شبانه روز هزار ركعت نماز مى خواندند و نماز در هر وقت مشروع و جايز است و اگر پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) را چيزى ناراحت مى كرد به نماز پناه مى برد، همانطورى كه از طريق ما وارد شده است كه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) در اول روز چهار ركعت نماز مى خواند و آن را از هشت ركعت نمازى كه بعد از ظهر است قرار مى داد از جهت جلو انداختن نافله بر وقت آن كه در روز جمعه وارد شده است بلكه در تمامى روزها براى آن كسى كه مى ترسد نتواند به نافله خواندن برسد بلكه براى همه كس مشروع است بنابر آنچه ما در رساله عمليه اى خودمان (منهاج الصالحين) گفته ايم و آن را علماء ما رضوان الله تعالى عليهم هم ذكر فرموده اند ملاحظه بفرمائيد.

در منطقه هائى كه برنج به عمل مى آيد و گندم نمى كارند، آيا واجب است در كفّاره سوگند گندم بدهند يا نه؟

در ميان شهرها و منطقه ها فرقى نيست در اينكه احتياط وجوبى اين است كه در كفّاره قسم فقط گندم بدهند.

آيا زن حق دارد حق خود را درباره نگهدارى كودكى كمتر از دو سال ساقط كند، و اگر چنانچه اين حق را داشته باشد آيا بر ولىّ واجب است او را نگهدارى كند و يا واجب نيست بلكه نگهداريش نيكوكارى مى باشد؟

از حق مادر اينست كه حق نگهدارى خودش را اسقاط نمايد، و از نگهدارى كودك خوددارى كند، زيرا كه او مجبور به اين كار نمى باشد و در اين وقت نگهدارى آن به پدر واجب مى شود، و او مى تواند خودش و يا وكيلش آن را نگهدارى كند، به جهت اينكه به مقتضاى ولايتش عمل نمايد.