دیدار ایت الله العظمی حکیم (مدظله) با ائمه جماعت مساجد شهر مقدس مشهد

دیدار ایت الله العظمی حکیم (مدظله) با ائمه جماعت مساجد شهر مقدس مشهد
۱۳۹۸/۰۶/۰۴

در شب سالروز عید سعید غدیر خم که در آن حضرت رسول اکرم (صلی الله عليه و آله) به دستور خداوند متعال حضرت علی (عليه السلام) را به عنوان ولی و امام مسلمانان منصوب کرد، ایشان به اين مطلب اشاره کردند وگفتند: اگر معصومین (عليهم السلام) بر حفظ بنيان اسلام اهتمام نمی ورزیدند، اين دين نيز مثل ساير اديان از بین می رفت.
معظم له همچنین از حاضران خواستند خداوند را به خاطر نعمت هدایت و ولایت شکرگزاری کنند. وبا استقامت، ایمان و اخلاص برای خداوند متعال از ولایت اهل بیت محافظت کنند و همگی به وظیفه خود در برابر دین و جامعه عمل کرده و از راهی که ائمه معصومین (علیه السلام ) ترسیم کرده اند، خارج نشوند.
در خاتمه معظم له برای موفقیت همگی در عمل به مسئولیت ها، بازگشت به وطن و قبولی زیارت آنان دعا کردند

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

در اين ايّام شايع شده بعضى از تقليدها و رسمهاى عشايرى ( قبيله اى ) كه هر عشيره ( قبيله ) تقسيم مى شود به چند شاخه گوناگون و هر شاخه جمعيتى از مردم مى باشد و در ميان اين شاخه ها قراردادى ( سانية ) بسته مى شود كه به چيزهايى متعهد مى شوند و پيمان مى بندند، كه از جمله آن اينست كه هر قتلى كه در يك شاخه اتفاق بيافتد شاخه هاى ديگر بايستى متحمل خسارت آن بشوند ( در دادن ديه سهيم باشند ) و اين امر الزامى است و براى هر شخص لازم است كه در نوبه خودش در اين خصوص سهيم باشد خواه دارا باشد و يا نادار باشد و اگر فقير باشد كه نتواند مخارج زندگى خودش و خانواده اش را تأمين نمايد، بر او لازم مى شود كه قرض كند و يا از اثاث خانه اش بفروشد و سهم خود را بدهد ، آيا نظر شرع مقدس در اين قرارداد و پيمان عشيره اى چيست؟

بر اهل قبيله ( عشيره ) واجب نيست كه جنايت ديگران را تحمل كنند ( ديه آن را پرداخت نمايند ) مگر در قتل خطايى محض، كه در اين صورت هم فقط به پسران قاتل و پدر و برادران و عموها و فرزندان آن پرداخت ديه لازم مى شود و آن هم با شرايطى، و از جمله آنها بالغ بودن و عاقل بودن است ( مكلف باشد ) و يكى از شرايط اين است كه آن شخص توانايى بر مشاركت داشته باشد و بتواند سهم خود را از ديه پرداخت نمايد، و شرطهاى ديگرى كه در جاى خودش ذكر شده است و به غير از اينها واجب نمى باشد و وادار كردن آنها به پرداخت چيزى به غير از اين حرام است مگر اينكه خودش با رضايت خودش چيزى بدهد.

آيا به ما اجازه مى دهيد كه حقوق كارمندى را و استفاده كردن از لباسهاى لشكرى را با نيابت از طرف حضرتعالى از مجهول المالك حساب كنيم و آيا به ما اجازه مى دهيد كه به برادران دينى از طرف حضرتعالى ابلاغ نماييم كه حقوقشان و استفاده از لباس لشكرى را با نيابت از ناحيه شما به عنوان مجهول المالك تصرف نمايند.

مانعى ندارد كه مجهول المالك از اين امور را با نيابت از طرف من بگيرند بطورى كه ملك من باشد، سپس اجازه مى دهم به شما كه به عنوان هديه از طرف من به شما مالك آن باشيد بدين شرط كه در حرام صرف ننماييد و زيادى از مخارج سالانه را خمس بدهيد، و اگر اين وجه ها تازه باشد و به دست مردم نرسيده باشد همانند اسكناسهايى تازه چاپ شده ( بلوك ) آن وقت ديگر احتياج ندارد كه از طرف من بگيرند بلكه مكلف مى تواند به خودى خود آن را تملّك نمايد.

اگر شخصى دربى به مسجد احسان نمايد در صورتى كه درب قديمى كه اكنون هست صلاحيتش را از دست نداده است ولى درب تازه محكم تر و زيباتر است آيا جايز است درب قديمى را در آورند و درب تازه را نصب نمايند؟ در صورتى كه اين جايز باشد درب قديمى را چه كنند آيا مى توان فروخت گرچه به قيمت كمى هم باشد، و قيمت آن را در جاى ديگر مسجد مى توان خرج كرد، و آيا درا ين كار بايستى به حاكم شرع و يا نايب آن مراجعه نمود؟

عوض كردن درب قديمى به دريى كه بهتر از آن است عيب ندارد و اما درب قديمى اگر مسجد به آن احتياج نداشته باشد لازم است كه آن را درب مسجد ديگرى بنمايند و اگر آن هم نباشد در مكان خيريّه ديگرى همانند حسينيّه بكار مى برند و در صورت نبود آن فروخته مى شود و پول آن در مصالح همان مسجد اوّلى صرف مى شود و اگر آن احتياج نداشت در مساجد ديگر و اگر آن هم نباشد در مصالح محلهاى عامّ المنفعة خرج مى گردد.

آرشیو اخبار