مرجع عالیقدر حاج سید محمدسعید حکیم (مدظله) در دیدار سفیر سوئد: مرجعیت دینی بر همزیستی مسالمت آمیز و احترام به دیگران تاکید دارد

مرجع عالیقدر حاج سید محمدسعید حکیم (مدظله) در دیدار سفیر سوئد:  مرجعیت دینی بر همزیستی مسالمت آمیز و احترام به دیگران تاکید دارد
۱۳۹۸/۰۲/۰۸

معظم له در دیدار سفیر سوئد "یواکیم بر جستروم" سفیر سوئد در سازمان کنفرانس اسلامی و گفتگوی ادیان ، از جامعه بین الملل خواستند برای ریشه کن کردن تمام انواع و اقسام تروریسم و افراطی گری و نابودی کامل این غده سرطانی تلاش جدّی داشته باشند.

ایشان افزودند: تروریسم و افراطی گری مصیبت و فاجعه بسیاری را در تمامی جوامع به وجود آورد و چهره اسلام حقیقی را که قرآن کریم آن را آورده و حضرت نبی اکرم (ص) و اهل بیت (ع) ترسیم کردند، مخدوش کردند.

معظم له بر توجه و اهمیت جامعه بین الملل به ارزش ها و اخلاق نیکو تاکید کرده و گفتند: این امور در ساختن جامعه و خانواده شایسته مؤثر است.

ایشان همچنین به نقش مرجعیت اشاره کرد و گفت: مرجعیت از پیروان خود می خواهد به قوانین، راستگویی، امانت، اخلاص و عدم فتنه انگیزی پایبند باشند.

معظم له افزودند: مرجعیت دینی بر همزیستی مسالمت آمیز و احترام به دیگران با هر دین و تابعیتی که باشند، تاکید دارد.

سفیر سوئد نیز از مرجعیت دینی و توصیه های ایشان و تلاش های مرجعیت دینی در تحقق صلح و کاهش ناآرامی دینی در منطقه تشکر و قدردانی کرد.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

كسى كه طبقه اى دوّم ساختمانش را درست كرده و او در طبقه اى پائين مى نشيند و احتياج به طبقه اى بالا اكنون ندارد و پس از سالها مورد استفاده قرار خواهد گرفت آيا به مخارجى كه صرف در ساخت طبقه اى بالا كرده است خمس تعلق مى گيرد؟

اگر آنكه خرج كرده است به طبقه اى دوم از مالى كه خمس تعلق گرفته است باشد آنوقت واجب است خمسش را بدهد، و اگر از منافع وسط سال خرج كرده است در سر سال بايد خمس آن را بدهد و اگر از مالى كه خمس آن را داده است خرج كرده است ديگر خمس ندارد.

در شرعى بودن متعه (عقد غير دائمى) و نسخ شدن آن ميان مسلمانان اختلاف هست آيا ممكن است كه ما را به صورت مختصر از واقع امر آگاه فرمائيد؟

تمامى مسلمانان اتفاق نظر دارند كه متعه در زمان پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) شرعى بوده، و معلوم است كه مذهب اهل بيت عصمت (عليهم السلام) اينست كه شرعى بودن آن ادامه دارد و نسخ نشده است، ولى باقى مذهبهاى اسلامى به حرام بودن آن قائلند، با اينكه روايات بسيارى در كتابها و صحاح مسلمانها هست كه دلالت مى نمايند كه شرعى بودن آن تا زمان خليفه عمر بن الخطاب ادامه داشت و او با صراحت از آن نهى كرد، و وارد شده است كه او در خطابه اش گفت: (متعتان كانتا على عهد رسول الله و انا محرمهما و اعاقب عليهما) دو متعه بود كه در زمان پيامبر بود و من هر دو تاى آنها را حرام مى كنم و بر آنها عقوبت مى نمايم ولكن به حرام كردن او بسيارى از صحابه و تابعين ملتزم نشده و قبول نكردند حتّى اينكه عبدالله فرزند عمر از كسانى بود كه مباح و جايز بودن متعه را نقل مى كرد و به او اعتراض كردند كه پدرت آن را حرام كرده است و او مى گفت كه تبعيت نمودن از سنت و طريقه پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) اولى و شايسته تر است، و تفصيل اين مسئله براى ما در اين فرصت كم ممكن نيست، و در اين خصوص كتابهاى بسيارى هست كه به تفصيل اين مسئله پرداخته است.

آيا شهرهاى بزرگ با شهرهاى كوچك در احكام سفر در رفت و برگشت تفاوت دارد؟ و آيا در ازاى آبادى داخل در عنوان مسافت است و يا اينكه با رسيدن به ساختمانهاى شهر مسافت تمام مى شود؟

اگر شخص در شهر بزرگى در يك محلّه زندگى مى كند به طورى كه كارش و سكونتش و ديدارهايش در مناسبتهاى عمومى و مانند آنها اختصاص به آن محلّه دارد و رفتن آن به ديگر محلّه ها استثنائى و كمتر اتفاق مى افتد آنوقت اوّل مسافت از حدود اين محلّه حساب مى شود. و اگر بيشتر با چند محلّه سر و كار داشته باشد مبداء حساب از آن محله ها است و اگر تمامى محله ها محل رفت و آمد اوست و با همه اى محله ها سر و كار دارد از حدود شهر مسافت را ملاحظه خواهد كرد.