مرجع عالیقدر حاج سید محمدسعید حکیم (مدظله) در دیدار سفیر ژاپن: مرجعیّت و حوزه علمیه عامل حفظ مفاهیم انسانی و اخلاقی میان مردم است

مرجع عالیقدر حاج سید محمدسعید حکیم (مدظله) در دیدار سفیر ژاپن:  مرجعیّت و حوزه علمیه عامل حفظ مفاهیم انسانی و اخلاقی میان مردم است
۱۳۹۸/۰۲/۰۸

معظم له در این دیدار "نافومی هاشیموتو" سفیر جدید ژاپن در عراق بر اهمیت تحکیم مفاهیم دینی صحیح در جوامع برای جلوگیری از فروپاشی اخلاقی آن تاکید کردند.

ایشان همچنین به نقش مرجعیت دینی و حوزه علمیه در حفظ و تحکیم مفاهیم دینی، انسانی و اخلاقی صحیح میان مردم و حفظ شخصیت آن پرداختند و گفتند: مردم با آراستگی به ارزش ها و اخلاق نیکو که برگرفته از احکام الهی در قرآن و سیره معصومین (ع) است، شخصیت خود را حفظ می کنند.

معظم له تاکید کردند: مردم با تمسک به این ارزش ها از ناموس، کشور و مقدسات دفاع می کنند، بدون اینکه سلاح و نیرو هایی به شمار دشمن داشته باشد و اگر این ارزش ها و اعتقادات نبود، این ملت نمی توانست بر بزرگترین توطئه ها پیروز شود و آن را شکست دهد.

معظم له در پایان بر ضرورت و اهمیت ارتباط میان جوامع انسانی مختلف تاکید کرد.

سفیر ژاپن نیز از این دیدار و از نقش مثبت مرجعیت دینی در جامعه ابراز خرسندی کرد.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

اگر پدر مقلد سيد خوئى رحمة الله باشد و خمس فرزندان صغيرش را ندهد وظيفه اى فرزند به هنگام بالغ شدن و تقليد كردن از جنابعالى چيست آيا بر او واجب است كه تمامى دارائيش را و حتّى تلف شده ها را خمسش را پرداخت نمايد؟

واجب است بر او خمس آن را بدهد و سر سالش اولين روزى است كه بر آن منفعتى گرچه از راه هديّه و مانند آن برسد و در صورت ندانستن لازم است با حاكم شرع مصالحه نمايد.

آيا استمناء كردن از گناهان كبيره مى باشد و چنانچه براى زنها منى نباشد (همانطورى كه دكترها مى گويند) آيا ماليدن زنها بر زنها جايز است و اگر در مرتبه اى اول جايز باشد آيا پخش كردن آن ميان زنها در مرحله اى دوم جايز است خصوصاً با علم به اينكه به سلامت انسان و به اجتماع زيان بخش است؟

لذت بردن با ماليدن و مسّ كردن بر مرد و زن اگر چه با انزال نباشد جايز نيست و استثناء نمى شود از آن مگر مسّ كردن يكى از زن و شوهر و مانند آنها يكديگر را و هم چنين ماليدن خود را براى آماده شدن به زناشوئى حلال هم مانعى ندارد.

شخصى مدتى است كه در نزد يك نفر امانت گذاشته و سپس وفات نموده است و چندين نفر ورثه دارد، و ورثه ها در تقسيم تركه ميّت اختلاف دارند، فرزند بزرگ طبق وصيت نامه كه وصىّ مى باشد ادعا مى كند كه پدرش مالش را به او موقع زنده بودنش بخشوده به شرط اينكه به هر يك از ورثه ها مبلغى پول و يا مقدارى ملك بدهد، ولى ورثه هاى ديگر ادعاى آن را قبول نمى كنند و دليل مى آورند كه در وصيت نامه اين نيامده است، آيا تكليف كسى كه امانت پيش اوست چيست، آيا بر او واجب است كه امانت را بر پسر كه وصى هست بدهد در صورتى كه اطمينان دارد كه وصى به ورثه از آن چيزى نخواهد داد، و او يقين دارد كه صاحب امانت وصيت كرده كه مقدارى حقوق واجب شرعى و خيرات داده شود و او اطمينان دارد كه وصى به جهت عدم ديانتش آن حقوق را پرداخت نخواهد نمود آيا مى تواند آن را از حقوق شرعى حساب نموده و بدون اذن وصىّ به حاكم شرع بدهد يا نه؟

بر امانت ذكر شده حكم ميراث جارى مى شود خواه وصىّ ادّعاى خودش را ثابت بنمايد يا نه، زيرا كه بذل با مردن بذل كننده و پيش از تحويل گرفتن شخصى كه به آن بذل شده است باطل مى شود، همانطورى كه به حقوق شرعى و ثلث هم داخل نمى شود، زيرا كه وصيت كننده آنها را در اموال مخصوصى معيّن نموده است، پس معيّن مى شود كه آن امانت را ميان تمامى ورثه ها مطابق سهم خودشان تقسيم نموده و سهم هر كسى را به خودش داد و نمى توان همه سهام را به فرزند بزرگ داد زيرا كه او به آن امانت ولايت ندارد.

آرشیو اخبار