استقبال مرجع عالیقدر تشیع اقای حکیم (مدظله) از رئیس جمهوری اسلامی ایران دکتر شیخ حسن روحانی وهیئت همراه

استقبال مرجع عالیقدر تشیع اقای حکیم (مدظله) از رئیس جمهوری اسلامی ایران دکتر شیخ حسن روحانی وهیئت همراه
۱۳۹۷/۱۲/۲۳

مرجع عالیقدر ایت الله العظمی الحکیم (مدظله) امروز چهارشنبه با رئیس جمهوری اسلامی ایران دکتر شیخ حسن روحانی وهیئت همراه دیدار کردند، که در این دیدار رئیس جمهور خلاصه ای از مذاکرات خود را با دولت عراق بیان نموده اند

اقای حکیم (مدظله) با اشاره بر ضرورت توجه مسئولین به شرایط دشوار اقتصادی، وتأثیر آن بر زندگی مردم، تاکید کردند.

معظم له همچنین با اشاره به اینکه همدردی مسئولین با مردم، موجب صبر وشکیبایی مردم برای تحمل مشکلات وسختی های معیشتی، وهمچنین سبب اعتماد وتشکر وقدردانی مردم از زحمات  مسئولین می شود، تاکید نمودند.

ايشان همچنین بر اهمیت گفتگو سیاسی بین مقامات مسؤول منطقه در حل مشکلات و اختلاف نظر با عقل و صبر و شکیبایی وبرای از بین بردن تنش ها، تاکید نمودند.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

آيا در داخل حرمها و عتبات مقدّسه صلوات بر محمّد و آل محمّد (عليهم السلام)را بلند گفتن همانطورى كه عوامها در حرم حضرت امام حسين (عليه السلام) و غير از آن صلوات بلندى مى فرستند جايز است؟ و آيا آن مصداق به قول خداوند متعال نمى شود كه فرمود: ( لاترفعوا اصواتكم فوق صوت النبى و لاتجهر واله... )( ) صداهاى خودتان را فراتر از صداى پيامبر نكنيد و در برابر او سخن مگوييد (و داد و فرياد نزنيد)؟

مستحب است كه در فرستادن صلوات بر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) صدايش را بلند نمايد همانطورى كه در حديث صحيح از ابى عبدالله الصادق (عليه السلام) آمده است كه فرمود (قال رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم) ارفعوا اصواتكم باالصّلاة علّى فانها تذهب بالنفاق) پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)فرمود صداهايتان را هنگام صلوات فرستادن بر من بلند كنيد كه آن نفاق را از بين مى برد، امّا آيه كريمه همانا آن در خصوص بلند كردن صدائى كه با ادب منافات دارد، و به مبناى اهانت است وارد شده است، همانطورى كه روايت شده از بعض اهل جفاء كه آنها آمدند حضرت را صدا مى كردند در حالى كه او در خانه و اينها در بيرون بودند، مى گفتند: يا محمّد بيرون شو پيش ما بيا، و اين پيامبر خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) را ناراحت مى كرد آيه نازل شد تا آنها را از اين كار باز دارد و آيه به آنجائى كه احترام كردن به او است و بزرگداشت از خداوند متعال است، و يا مى خواهد واجبى را انجام دهد را شامل نمى شود، همانطورى كه در حضور پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)صبح و شام صدا را با اذان گفتن بلند مى كردند، و شاعران و گويندگان در مجالس با حضور پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) در مدح او شعر مى گفتند و سخنرانى مى كردند، و صدايشان را در موقع جنگ و همانند آن از مناسباتى كه مقتضى بر آن بود بلند مى كردند، پس آنكه در مشاهد مشرفه صداهايشان را با صلوات فرستادن بر او بلند مى نمايند از افضل نزديكى ها (قربات) است، مگر اينكه از رسيدن ضرر به گوينده و يا به ديگرى از مؤمنين بترسند آنوقت به خاطر اين زيان حرام مى شود، نه به جهت بلند كردن صدا.

در خصوص بعضى از كارمندان دولتى كه در ادارات مرد و زن باهم در يك محل كار مى كنند و آنها با همديگر صحبت مى كنند و يا هم غذا مى خورند و يا همانند اينها را با همديگر مى نمايند حكمشان چيست و حدود اين اختلاط چيست؟ در صورتى كه آنها در يك رشته و در يك محل كار مى نمايند؟

1 ـ براى زن باز گذاشتن رو و كف دستها بشرط اينكه بغير از سرمه و انگشتر و دستبند به طورى كه از قديم متعارف است زينت ننمايد جايز است، و زينت كردن به غير از اينها حرام است همانطورى كه كشف كردن زيادى از رو و كف دستها حتّى پاها جايز نيست و احتياط وجوبى اينست كه پاها را هم بپوشاند. 2 ـ بر مرد حرام است كه به زن نامحرم با ريبه و با قصد لذت بردن نگاه كند همانطورى كه بنا بر احتياط وجوبى براى زن هم حرام است با چشم پر به مرد نگاه نمايد و بايستى با دقت و تأمل به نامحرم نگاه ننمايد. 3 ـ بر هر يك از آنها حرام است يكديگر را مسّ نمايند گرچه با دست دادن و روبوسى باشد و اگر چه اين تماسّ بدون ريبه بوده باشد و به جهت احترام خالصانه باشد. 4 ـ لازم است بر آنها كه از خلوت نمودن پرهيز نمايند گرچه با باز گذاشتن درب منزل باشد، و هم چنين از بيشتر صحبت كردن كه گاهى به فساد مى كشد و از افتادن به شر و فساد جدّاً پرهيز نمايند، و بخدا پناه ببرند از شر شيطان ملعون.

و اى بسا چادر مانع از عبور عابرين مى شود؟

ضرر رساندن به عبور كنندگان حرام است.

شخصى چيزى را از اموالش وقف مى كند تا اينكه پس از وفات او در پرداخت وامها و يا اداء نمودن واجبات مالى كه برعهده او آمده است همانند زكات و خمس و كفّاره صرف نمايند آيا اين وقف جايز است يا نه؟

اگر صيغه وقف تمام بشود و آن را به تحويل متولى در حال زنده بودن تحويل دهد وقف صحيح است و ديگر نمى تواند رجوع نمايد، و اما اگر برگشت اين به وصيت باشد اينها كه ذكر شد از بعضى املاك آن برداشته مى شود بدون اينكه آن را وقف نمايد و از ملكش بيرون كند آن وقت حكم وصيت بر آن در عدم نفوذ آن در زيادتر از ثلث جارى مى شود مگر اينكه با اجازه ورثه باشد، و در حال حيات مى تواند رجوع نمايد.